اذن فحوا مقدم بر نهی صریح

در مدرسه قوام که شبهاى گرم در پشت بام می خوابیدیم رسم بود هر طلبه یک کوزه پرآب بالاى سر خود می گذاشت که از نسیم آخر شب مقدارى سرد شود که روز استفاده کند.

یکى از طلبه‌ها هر روز صبح از خواب بر می‌خاست می دید کوزه او خالى است،

این کار تکرار شد تا این که آن طلبه روى کوزه نوشت من راضى نیستم کسى از این کوزه آب بخورد.

باز صبح بعد دید کوزه خالى و زیر خط او نوشته شده که:

اذن فحوى مقدم بر نهى صریح است. 

«روزنه‌ای به عبودیت فقیهانه» خاطراتی از عالم ربانی مرحوم حاج شیخ ذبیح الله قوچانی