عجب فضل و کرم و لطفی!

…وَ أَنْ تَجْعَلَ مَا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِی‏ وَ عُمُرِی‏ فِی سَبِیلِ طَاعَتِکَ إِنَّکَ خَیْرُ الرَّازِقِین‏. 

ترجمه و توضیح:

بار خدایا از تو می خواهم که آنچه که از جسم و عمرم گذشته در راه طاعت و فرمانبرداریت قرار دهی! که تو بهترین روزی دهندگانی!

یعنی: تا این ساعت هرچه از عمر من به غیر طاعت تو سپری شده نه تنها آنها را به عنوان گناه و خلاف در پرونده اعمالم ثبت نکن

بلکه آنها را تبدیل به حسنه و طاعت و ثواب کن!

همان گونه که در کتاب خود فرموده ای:

إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ(فرقان/۷۰)

آیا فضلی و کرمی و لطفی بالاتر از این قابل تصور است؟!

فرازی از دعای ۳۲ صحیفه سجادیه سید الساجدین صلوات الله علیه