چند نکته کوتاه

کسى که متدین است رودرواسى با مردم ندارد.

کلمه حکمت را باید به اهلش بگویى اگر نگویى ظلم کرده‌اى.

انسان باید در فکر مآل باشد، نه فکر مال.

عاقل آخِر بین است، جاهل آخُر بین.

سؤال کردن از مردم ذلت نفس است، سؤال نکنید! البته استثناء هم دارد، از مؤمن صالح سؤال کردن و حاجت خواستن اشکال ندارد.

بعضى اهل احسان هستند ولى تا کسى سؤال نکند به او احسانى نمیکنند. اما سخاوت واقعى آن است که انسان بیش از آن که طرف اظهار حاجت کند، حاجت او را برآورده سازد.

باب قرض مفتوح است، وقتى گرفتار شدید قرض کنید! اشکالى ندارد.

علما دو چیز را خیلى اهمیت داده‌‌‌اند؛ یکى صدق لهجه (راستگویى) و دیگرى طیب لقمه (لقمه حلال)

انسان به هرچیزى که علاقه پیدا کرد همیشه به فکر اوست و هرچه بیشتر توجه کند علاقه‌ اش بیشتر میشود، تا به حدى میرسد که مانند شخصى میشود که علاقه به زنى پیدا کرده بود، درحین احتضار هرچه شهادتین را به او تلقین میکردند او به جاى شهادتین این شعر را میخواند:

یا ربّ قائله یوما و قد تعبت                       این الطریق الى حمام منجاب (منازل الاخره حاج شیخ عباس قمی ص۲۵)

اگر انسان بخواهد بداند که به چه چیزى بیشتر علاقه دارد و به چه چیزى بیش از همه چیز اهمیت میدهد و به آن فکر میکند، اولین لحظه‌اى که از خواب بیدار میشود نخستین چیزى که بى اختیار به فکرش میرسد، همان چیزى است که بیش از همه چیز مورد علاقه اوست که بیشتر فکر و وقت خود را صرف آن میکند.

وقتى انسان داراى کمالات شد، آقاى حقیقى میشود.

بعضى افراد فقط براى خودشان کار میکنند وخیرشان به کسى نمیرسد.

(خطاب به بعضى از افراد به لحن شوخى): اگر ثروت دنیا را تقسیم کنند بیش از این به ما و شما نمیرسد.

بعضى از مردم تکلیف خودشان را نمی فهمند، بارشان را بر دوش دیگران میگذارند.

خدایا به هرکه عقل دادى چه ندادى! و به هرکه عقل ندادى چه دادى!

اگر میخواهى راحت زندگى کنى از هیچ کس توقع خیر نداشته باش!

گاهى خداوند متعال بنده‌اش را با واردات غیر اختیاریه امتحان و تربیت میکند.

گویا فضاى عالَم مسموم است، هرکجا قدم میگذارى جهل اندر جهل! ظلمات بعضها فوق بعض.

گرسنگى اگر صدمه براى انسان نداشته باشد، آثار و برکات زیادى دارد.

اگر مطلبى را نفهمیدید فورا آن را رد نکنید.

انسان اگر چیزى را اهمیت بدهد، آن را فراموش نمی کند.

از ایشان در دوران پیرى سؤال شد که آیا روزه میگیرید؟ فرمود: امتثال نهى الهى میکنم!

یک عمر به دروغ گفتیم: ایاک نعبد و ایاک نستعین.

از بیانات عالم ربانی مرحوم حاج شیخ ذبیح الله قوچانی