یا محسن قد أتاک المسیء.

عالم ربانی ملا محسن فیض کاشانی رحمه الله درباره یک مسأله علمی، با عالم بزرگوار مرحوم ملاّ خلیل قزوینی مناظره و مباحثه می کردند و هر یک سعی داشتند رأی خود را اثبات نمایند؛ ولی بالاخره قزوینی، فیض را تخطئه کرده، رأی خودش را صحیح دانست.

از قضا مرحوم قزوینی چند روز بعد، متوجه شد که سخن فیض صحیح بوده و خودش اشتباه می کرده است؛

از این رو برای عذرخواهی از قزوین پیاده به کاشان آمد و وقتی دم درِ منزل او رسید، از بیرون منزل فریاد برآورد:

«یا محسن قد أتاک المسیء».۱

مرحوم قزوینی پس از دیدار و سلام و تعارفات معمول، به فیض گفت: «در آن مسأله، حق با شما بوده و من اشتباه می کردم». این را گفت و به طرف قزوین به راه افتاد. هر چه فیض اصرار کرد چند لحظه ای استراحت نمایید، قبول نکرد و فرمود: «من فقط برای اعلام اشتباه خودم این راه طولانی را طی کردم و منظوری جز این نداشتم».۲

۱- یعنی«ای نیکوکار! همانا گنهکار به سوی تو آمده است» (نکته نغز این جمله ایشان این است که نام کوچک مرحوم فیض، محسن بوده است). این دعا، قسمتی از دعای مستحب بعد از اقامه است.

۲- فوائد الرضویه، زندگانی علمای مذهب شیعه، انتشارات کتابخانه مرکزی ص ۱۷۳.