حق آنست كه اعجاز آن از چندين وجه بود.
وجه اول:از جهة فصاحت و بلاغت و طلاقت كه هر عجمى كه قرآن را مي شنود امتياز آن را از سخنان ديگر مى دهد.
وجه دويم:از جهة غرابت اسلوب كه هر ← ادامه

«استاد ما مرحوم سیّد کاظم عصّار، که نزد او كفايه و فلسفه خواندم، شاگرد شیخ‌الشریعهٔ اصفهانی بود. وی می‌فرمود:

شیخ‌الشریعه در درس به بعضی از اشکالات جواب می‌دادند و به برخی اصلاً اعتنا نمی‌کردند. در درس، شیخی بود که پیش ← ادامه

«آقای آشیخ عبدالکریم خوئینی (نویسندهٔ خودآموز کفایه) شاگرد مشترک مرحوم آخوند و مرحوم آقای شریعت اصفهانی بوده است.

او می‌گفت: آقای آخوند شب‌ها بالای پشت‌بام مسجد طوسی (یا جای دیگر؛ تردید از من است.) درس می‌گفت. صدای مرحوم آخوند هم ← ادامه

مرحوم سید مهدی قوام ساعت یازده شب از مسجد به خانه بازمی‌گشته که در راه، مردی را می‌بیند که چادر رختخوابی را بر دوش گرفته و به سختی و نفس‌زنان می‌رود.

آقای قوام وقتی آن مرد را در آن حال ← ادامه

مرحوم حاج سیّد مهدی قوام را برای سخنرانی به مدّت ده شب به خانه‌ای در محلّ سكونت ما دعوت کرده بودند. برای قبل از منبر ایشان هم روحانی عربی که دندان‌ساز بود و منبرش خیلی جذّابیت نداشت دعوت شده بود. ← ادامه

مرحوم سیّد مهدی قوام علی‌رغم سواد بالایی که داشت، عمامه‌ای بسیار معمولی داشت. قبا هم نمی‌پوشید؛ لباسی پالتو مانند که هفت، هشت دکمه داشت می‌پوشید. …

از سر بازار که از ماشین پیاده می‌شد و از پلّه‌های نوروزخان پایین می‌آمد ← ادامه