پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:
مَنْ لَزِمَ الِاسْتِغْفَارَ جَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْ كُلِّ هَمٍّ فَرَجاً وَ مِنْ كُلِّ ضِيقٍ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ.
هرکس نسبت به استغفار (طلب مغفرت و آمرزش از خداوند) مداومت داشته ← ادامه
مرحوم شيخ عباس قمى:
وقتى كتاب منازل الاخرة را نوشته و به چاپ رساندم، در قم شخصى بود به نام «عبدالرزاق مسأله گو» كه هميشه قبل از ظهر در صحن حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها احكام شرعي را
رسم است هر که داغ جوان دید، دوستان
رأفت برند حالت آن داغدیده را
یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا
وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را
آن دیگری بر او بفشاند گلاب قند
تا تقویت
ابوعلی فُضیل بن عیاض تمیمی، در اصل از ولایت مرو خراسان بود. گفته شده که او در سال ۱۰۱ یا ۱۰۵ قمری در سمرقند یا ابیورد ولادت نمود و در منطقه دینور نشو و نما یافت.
فضیل در آغاز کار، ← ادامه
ای کرده به علم مجازی خوی
نشنیده ز علم حقیقی بوی
سرگرم به حکمت یونانی
دلسرد ز حکمت ایمانی
بر علم رسوم چو دل بستی
بر اوجت اگر ببرد، پستی
یک در نگشود ز مفتاحش
اشکال افزود ز ایضاحش
ز
يكی از قواعد قطعي فلسفه اين است كه بين علت و معلول سنخيت وشباهت است وإلّا لَصَدَرَكُلُّ شَيءٍ مِن كُلَّ شَيءٍ پس سنخيت ميان علت و معلول،قانون ثابت و استوار نظام آفرينش است و از آنجا كه خدا علت پيدايش ← ادامه
مرحوم محدث ميرزا حسين نوري:
عالم بزرگوار شيخ جعفر شوشتري براي من نقل فرمود:
در اوايل تحصيل ديني و در ايام تبليغ به وطن خود مراجعت کردم و به تبليغ دين مقدس اسلام مشغول شدم. در آن روزها به موعظه ← ادامه
…. در زمان شاه مىخواستند در منطقه بهارستان تهران، اطراف ساختمان مجلس شوراى ملّى را بسازند و بايد ۳۵ خانه خراب مىشد. به اطلاع صاحبان خانهها رساندند كه خانه شما را مترى فلان مقدار مىخريم. هر كس اعتراض دارد، بنويسد ← ادامه
جابر بن عبدالله انصاری:
امیرالمؤمنین علیهالسلام دوستی یهودی داشت که بسیار با او انس میگرفت و هرگاه نیازی داشت برآورده میکرد. آن یهودی از دنیا رفت و حضرت بر او اندوهگین شد و دلتنگی سختی برایش پیدا کرد.
جابر میگوید:← ادامه
این دو جریان را جناب حاج شیخ محمود فیاض فرزند مرحوم آیت الله شیخ اسحاق فیاض برای بنده نقل کرد:
جریان اول:
مرحوم آیت الله خویی برادری داشتند که در کربلا ساکن بود. ایشان به نجف آمد و از صبیه ← ادامه
قبل از طلوع اسلام و تشكیل یافتن حكومت اسلامی، رسم ملوك الطوایفی در میان اعراب جاری بود. مردم عرب به اطاعت و فرمانبرداری رؤسای خود عادت كرده بودند و احیاناً به آنها باج و خراج می پرداختند.
یكی از رؤسا ← ادامه
أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام
لَوْ تَكَاشَفْتُمْ مَا تَدَافَنْتُم (۱)
اگر پرده برداشته شود (و باطن شما آشکار شود) یکدیگر را دفن نخواهید کرد!
گر پرده ز روی کار ما بردارند
آن کیست که رسوای دو عالم نشود
گر حکم شود ← ادامه
