امام صادق علیه‌السّلام:

المُؤمِنُ مُجَاهِدٌ لاَِنَّهُ يُجَاهِدُ أَعدَاءَ اللَّهِ تَعَالَى  فِى دَولَةِ البَاطِلِ بِالتَّقيَّةِ وَ فِى دَولَةِ الحَقِّ بِالسَّيفِ

مؤمن [همواره] در حال جهاد است، زيرا او در دولت باطل، به وسيلهٔ تقيّه و در دولت حق، با شمشير، با ← ادامه

امام صادق علیه‌السّلام:

اِعْرِفْ إِمَامَکَ فَإِنَّکَ إِذَا عَرَفْتَ لَمْ يَضُرَّکَ تَقَدَّمَ هَذَا اَلْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ

امامت را بشناس، زيرا هرگاه امامت را شناختی، دیر یا زود اين امر زيانت ندهد (يعنی: چه آن كه دولت حق زود ظاهر شود و ← ادامه

امیر المؤمنین علیه السلام:

مَنْ نَظَرَ فى عُیُوبِ النّاسِ فَاَنْکَرَها ثُمَّ رَضِیَها لِنَفْسِهِ فَذاکَ الاَْحْمَقُ بِعَیْنِهِ
آن که عیوب مردم را بنگرد و آن را ناپسند داند سپس براى خود روا داند احمق واقعى است.

نهج البلاغة (صبحي صالح) ص: ← ادامه

امام موسی بن جعفر علیهما السلام

طوبَی لِشِیعَتِنَا الْمُتَمَسِّکِینَ بِحَبْلِنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا الثَّابِتِینَ عَلَی مُوَالاتِنَا وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِنَا أُولَئِکَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ قَدْ رَضُوا بِنَا أَئِمةً وَ رَضینَا بهِمْ شیعَةً فَطُوبَی لَهُمْ ثُمَّ طُوبَی لَهُمْ وَ هُمْ ← ادامه

امام صادق عليه السلام:

ثَلَاثَةٌ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ مَنِ‌ ادَّعَى‌ إِمَامَةً مِنَ‌ اللَّهِ‌ لَيْسَتْ‌ لَهُ‌ وَ مَنْ جَحَدَ إِمَاماً مِنَ اللَّهِ وَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ لَهُمَا فِي الْإِسْلَامِ نَصِيباً

خدا ← ادامه

امام جعفر صادق عليه السلام:

کَذَبَ مَنْ زَعَمَ أنَّهُ یُحِبُّنا وَ لَمْ یَتَبَرَّء مِنْ أَعْدائِنا

دروغ می گوید کسی که گمان میبرد از دوستداران ماست ولی از دشمنان ما بیزاری نمی جوید.

بحارالانوار ج٢٧، ص۵٧