دلالت آیه بر عصمت امام

به چند وجه می‌توان به آیه ابتلا عصمت امام را اثبات کرد:

وجه اول:

با توجه به عظمت فوق العاده مقام امامت -که بالاتر ازآن مقامی وجود ندارد چنان که در احادیث شماره ۱و ← ادامه

وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي‏ قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ.[۱]

‌‌‌‌‌و هنگامى كه مبتلا ‌‌كرد ابراهيم را پروردگار او به كلماتى، پس به انجام رسانيد آنها ر‌‌ا، گفت: ← ادامه

ﻣﺎﯾﻪ ﺍﺻﻞ ﻭ ﻧﺴﺐ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺵ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺯﺭ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮ ﻛﺴﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺯﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ

ﺩﻭﺩ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻻ ﻧﺸﯿﻨﺪ کسر ﺷﺄﻥ شعله ﻧﯿﺴﺖ
ﺟﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﮕﯿﺮﺩ گرچه ﺍﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ

ﻧﺎﻛﺴﯽ ﮔﺮ ﺍﺯ ﻛﺴﯽ ﺑﺎﻻ ← ادامه

سیّد مرتضی رضوی:

«مرحوم جدّمان (سیّد مرتضی رضوی کشمیری) وقتی در سامرّا خدمت مرحوم میرزای شیرازی بودند، مرحوم آسیّد اسماعیل صدر که هم‌بحث و رفیق ایشان بوده به ایشان می‌گوید:

خبر خوشی برای شما دارم. می‌گوید: چه خبری؟

می‌گوید: میرزا ← ادامه

مرحوم شیخ انصاری با شاگردهایش می‌رفت، یک‌مرتبه از آنها فاصله گرفت.

کنار قبری آمد، با آستینش خاک‌های روی سنگ قبر را پاک کرد.

اصحاب شیخ سؤال کردند: این قبر کیست که این‌گونه احترام می‌کنید؟

گفت: قبر کسی است که در ← ادامه

ازآن پس که بسیار بردیم رنج
به رنج اندرون گرد کردیم گنج

شما را همان رنج پیشست و ناز
زمانی نشیب و زمانی فراز

چنین است کردار گردان سپهر
گهی درد پیش آرَدَت ؛ گاه مهر

گهی بخت گردد چو ← ادامه

از ثوبانی منقول است که جناب إمام موسی بن جعفر علیه السّلام در مدّت زیاده از ده سال بعد از آن که آفتاب یک نیزه بلند می شد به سجده می رفت ، مشغول دعا و تضرّع می بود تا ← ادامه