النار و لا العار!
آیت الله میرزا کاظم قاروبی تبریزی(ره):
مرحوم آیت الله سید محمود شاهرودی -که یکی از مراجع بزرگ زمان خویش در نجف بود- اگر هنگام تدریس احیانا دچار اشتباه می شد. فردای آن روز در ابتدای شروعِ درس می فرمود:
النار ← ادامه
آیت الله میرزا کاظم قاروبی تبریزی(ره):
مرحوم آیت الله سید محمود شاهرودی -که یکی از مراجع بزرگ زمان خویش در نجف بود- اگر هنگام تدریس احیانا دچار اشتباه می شد. فردای آن روز در ابتدای شروعِ درس می فرمود:
النار ← ادامه
نظر مرحوم میرزا کاظم قاروبی تبریزی(ره) در مورد تفاوت سطح علمی رسائل و مکاسب
مرحوم آیت الله سید محمود شاهرودی از استادش میرزا حسین نائینی نقل فرمود:
شیخ انصاری رسائل را در زمان طلبگی نوشته بر خلاف مکاسب که آن ← ادامه
برخی از مورخان، اقداماتی نظیر تصمیمِ بازگرداندن فدک به نوادگان حضرت زهرا (سلامالله علیها)، دلجویی از شیعیان و منع سبّ امیرالمؤمنین (علیهالسلام) بر منابر را ناشی از رویکرد اعتقادی یا مذهبی او معرفی میدانند؛ اما این دیدگاهی غلط و اشتباه ← ادامه
به مرحوم آیت الله حاج شیخ حسین حلی- که از بزرگان حوزه نجف به شمار می رفت- پیشنهاد مرجعیت شد.
ایشان با تواضع خاصی که داشت در جواب فرمود:
من نتوانستم بچه های خودم را تربیت کنم چگونه می خواهم ← ادامه
آیت الله خویی:
علامه شیخ محمد جواد بلاغی استاد من بود. ایشان روزی فرمود:
من با مادرم زندگی میکنم. این ماه رمضان سخت ترین ماه رمضان ما بود.
از جمله سختیها این بود که تنها به مقدار یک نفر چای ← ادامه
«المنّة لله که غمم یافته انجام
ناجی ز شدایا شدم و رسته ز آلام
الَّه که به کام است مرا گردش ایّام
کز دولت جاوید خدا داده مرا کام
زین نعمت عظمی به همه صبح و همه شام
هستم پی ← ادامه
هنگامی که مرحوم حاج شیخ عباس قمی در مشهد اقامت داشته روزی به یکی از حمامهای شهر وارد می شود رو به دلّاک(کیسه کش) می کند و از او می پرسد نظرت در باره مشروطه و استبداد چیست؟
دلاک در ← ادامه
امام صادق علیهالسّلام:
المُؤمِنُ مُجَاهِدٌ لاَِنَّهُ يُجَاهِدُ أَعدَاءَ اللَّهِ تَعَالَى فِى دَولَةِ البَاطِلِ بِالتَّقيَّةِ وَ فِى دَولَةِ الحَقِّ بِالسَّيفِ
مؤمن [همواره] در حال جهاد است، زيرا او در دولت باطل، به وسيلهٔ تقيّه و در دولت حق، با شمشير، با ← ادامه
امام صادق علیهالسّلام:
اِعْرِفْ إِمَامَکَ فَإِنَّکَ إِذَا عَرَفْتَ لَمْ يَضُرَّکَ تَقَدَّمَ هَذَا اَلْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ
امامت را بشناس، زيرا هرگاه امامت را شناختی، دیر یا زود اين امر زيانت ندهد (يعنی: چه آن كه دولت حق زود ظاهر شود و ← ادامه
امیر المؤمنین علیه السلام:
مَنْ نَظَرَ فى عُیُوبِ النّاسِ فَاَنْکَرَها ثُمَّ رَضِیَها لِنَفْسِهِ فَذاکَ الاَْحْمَقُ بِعَیْنِهِ
آن که عیوب مردم را بنگرد و آن را ناپسند داند سپس براى خود روا داند احمق واقعى است.
نهج البلاغة (صبحي صالح) ص: ← ادامه
امام موسی بن جعفر علیهما السلام
طوبَی لِشِیعَتِنَا الْمُتَمَسِّکِینَ بِحَبْلِنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا الثَّابِتِینَ عَلَی مُوَالاتِنَا وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِنَا أُولَئِکَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ قَدْ رَضُوا بِنَا أَئِمةً وَ رَضینَا بهِمْ شیعَةً فَطُوبَی لَهُمْ ثُمَّ طُوبَی لَهُمْ وَ هُمْ ← ادامه
حق آنست كه اعجاز آن از چندين وجه بود.
وجه اول:از جهة فصاحت و بلاغت و طلاقت كه هر عجمى كه قرآن را مي شنود امتياز آن را از سخنان ديگر مى دهد.
وجه دويم:از جهة غرابت اسلوب كه هر ← ادامه