….بعضی از الطاف را که شنیدی، علاوه برآن الطاف، الطاف فرموده است. پاره ای مکانها را مختصّ به خود فرموده، چنانچه که پاره ای زمانها را مختصّ به خود فرموده. با آن که تمام مکانها و زمانها مختصّ به او «تعالی» است، برای بهانه گیری و آمرزش عباد، آنها را به خود مخصوص فرموده، یعنی اختصاص داده است و إلّا خالق تمام زمان و مکان اوست. فرمود:« خانهٔ کعبه خانهٔ من است»¹ برای بهانه جویی آمرزش مردم، وإلّا او منزّه است از این که خانه داشته باشد.
باری، همچنان که بعضی مکانها را مخصوص خود کرده است، بعضی از زمانها را هم مخصوص به خود کرده است، بعضی از زمانها را هم مخصوص به خود کرده است، مثل «شَهرُ الله» و شهر رمضان. وآن اختصاص برای بهانه است، برای آمرزش گناهکاران است.²
1_حکیم سنايی گوید:
کعبه را جامه کردن از هوس است ٭٭٭ ياء بَيْتِي جمال كعبه بس است!
2_فوائد المشاهد ونتائج المقاصد، حاج شیخ جعفر شوشتری، جلد اوّل، صفحهٔ ۲۸
