تفسیر آیه ابتلا (۷)

بطلان خلافت سه خلیفه به حکم آیه ابتلاء:

دقت در این آیه شریفه به وضوح باطل بودن خلافت اهل سقیفه را ثابت می‌کند، چرا که:

 اولا: امامت به حکم لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ عهد و پیمان الهی است و طبعا امام باید منصوب از طرف خدای متعال باشد. در حالی که هیچ کدام از این سه نفر چنین نبودند.

اما امامت خلیفه اول به گمان خودشان به بیعت اهل حل و عقد بوده است-نه به نصب الهی- گر چه همین هم نبوده؛ زیرا برگزیدگان از اصحاب با وی بیعت نکردند.

اما امامت دومی‌به اقرار خودش به نصب اولی بود.

از عمر سؤال شد: آیا تو برای خود خلیفه تعیین نمی‌کنی؟ گفت: اگر برای خود جانشین تعیین کنم، کسی که از من بهتر است -یعنی ابوبکر- این کار را انجام داد، و اگر برای خود جانشین تعیین نکنم، کسی که از من بهتر است، -یعنی رسول خدا- چنین کرد (برای خود جانشین تعیین نکرد.)[۱]

اما امامت سومی به حکم شورایی بود که عمر تعیین کرده بود. پس خلافت هیچ کدام از این سه نفر به نصب الهی نبود.

ثانیا: در امامت عصمت از گناه و خطا شرط است و هیچ کس ادعای عصمت در مورد این سه نفر نکرده است.

اگر گفته شود عصمت در زمان امامت لازم است نه قبل از آن پس اگر آنان قبل از امامت بت پرست هم بوده‌اند ضرری به امامت آنها نمی‌زند

پاسخ : -علاوه بر آنچه قبلا گفته شد که عصمت در تمام دوران عمر لازم است- به فرض فقط در زمان امامت لازم باشد قطعا و به اعتراف همگان این سه نفر در چنین زمانی هم عصمت نداشتند و اگر کسی هم چنین ادعایی را در مورد آنان داشته باشد البته سخن گزافی بر زبان خویش جاری کرده است؛

زیرا -علاوه بر خطاها و گناهان فراوانی که از این سه نفر در زمان زمامداریشان در کتب عامه نقل شده است- مقام عصمت برای کسی ثابت نمی‌شود جز از راه نص قطعی ،و چنین نصی در مورد این سه نفر به اتفاق همه مسلمین نیست، بلکه فقط در مورد اهل بیت علیهم السلام  نص وجود دارد.

ثالثا: به حکم آیه شریفه، عهد الهی به افراد ظالم و فاسق نمی‌رسد ،لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ و این سه نفر، با نظر به مدارک شیعه و سنی در تمام مدت عمرشان از بارزترین مصادیق ظالم می‌باشند.

۴-از جمله و من ذریتی استفاده می شود که امام باید از ذریه و نسل حضرت ابراهیم باشند و این سه نفر از نسل آن حضرت نیستند.‌[۲]

جنس‌الأجناس عليّ وبنوه ***نوع الأنواع‌الى‌الحادي عشر

كــلّ مــن مــات و لم يعرفهم***مــوته مــوت حــميــــر و بــقــر

ليس من أذنب يوما بإمام***كيف من أشـرك دهـرا و كـــفر

عالیترین جنس عالَمِ وجود و شریفترین نوع بشر ، علی و یازده فرزند او می‌باشند.

هرکه بمیرد در حالی که آنان را نشناخته باشد، مانند گاو و خر مرده است.

کسی که تنها یک روز گناهی کرده باشد امام نخواهدبود، پس چگونه خواهد بود حال کسی که روزگاری را در کفر و شرک سپری کرده است؟!

برگرفته از کتاب “امامت برترین مقام الهی”

[۱]) صحیح بخاری بحاشیة السندی، ج۴ ص ۲۴۸،کتاب الأحکام، باب الاستخلاف

[۲]) أ إِنَّمَا هِيَ ذُرِّيَّتُكَ لَا يَكُونُ فِي غَيْرِهِمْ، حدیث شماره ۷

دیدگاه‌ خود را بنویسید

Clicky آیا می خواهید از آخرین مطالب با خبر شوید؟ ... خیر بله
پیمایش به بالا