استاد علامه جعفري در كتاب مبدأ اعلي مي نويسد:
اگر چنانچه اعلم علما وحدت وجود را نگويد، گفته مي شود اجهل جهلاست و برعكس،اگر اجهل جهلا وحدت وجود را مطرح كند ،مي گويند اعلم علماست.(۱)
و در جاي ديگر چنين نگاشته:
اگر تمامي تعارفات و روپوشي و تعصب هاي بي جا را كنار بگذاريم و از دريچه بى غرض خود حقيقت مقصود را بررسي كنيم، در اثبات اتحاد ميان مبدأ و موجودات به تمام معنا در افكار بعضي از اين دسته ترديد نخواهيم كرد.
بلي اگر با جديت فوق العاده و تلاش هاي غير مستقيمي به تأويل كلمات اين عده بپردازيم،بدون شك عبارات و سخنان گروهي از آنها را نمي توانيم به هيچ وجه تأويل و تصحيح كنيم؛ يعني در حقيقت به تناقضات و سخريه عبارات خود گويندگان مبتلا خواهيم شد!
و حاصل مقصود را با دو كلمه بيان مي كنيم:خدا عين موجودات و موجودات عين خداست؛يعني در حقيقت و واقع يک موجود بيشتر نداريم!(۲)
همچنين مي نويسد:
بت پرست؛آفتاب پرست؛ستاره پرست ، آتش پرست؛ فرعون پرست؛گوساله پرست؛ حيوان پرست؛ماده پرست؛همه و همه در نظر اين مكتب حق و مطابق با واقع اند، الحق خلق اجمالي والخلق حق تفصيلي.(۳)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
منابع:
۱_مبدأأعلى ۷۵
۲_همان ۸۴
۳_همان ۷۲