در روایتی که از امام رضا(علیه السلام) نقل شده است آن حضرت در بیان این که چرا هر رکعتی یک رکوع و چرا دو سجده دارد؟ فرموده اند:
“لأن الرکوع من فعل القیام و السجود من فعل القعود و صلاه القاعد علی النصف من صلاه القائم فضوعف السجود لیستوی بالرکوع فلایکون بینهما تفاوت لأن الصلوه إنّما هی رکوع و سجود”
یعنی زیرا رکوع از افعال قیام است و سجده از افعال نشسته؛ نماز شکسته برابر با نصف نماز ایستاده است(همان گونه که در نوافل و یا نمازهای احتیاط این چنین است) پس سجده دو برابر رکوع شد تا با آن برابر شود و میان آنها (در فضیلت) تفاوتی نباشد؛ زیرا نماز رکوع و سجود است.
عیون اخبار الرضا علیه السلام ج ۲ ص ۱۰۸
و نیز از امیرالمؤمنین امام على(علیه السلام) از فلسفه سجده اول سؤال شد، حضرت فرمود: سجده اول به این معنا است که خدایا اصل ما از خاک است. و معناى سربرداشتن از سجده این است که خدایا ما را از خاک خارج کردى. و معناى سجده دوم، این است که خدایا دو باره ما را به خاک برمى گردانى. و سربرداشتن از سجده دوم به معناى این است که خدایا یک بار دیگر در قیامت از خاک بیرونمان خواهى آورد.
بحار الانوار ج۸۲ -ص ۱۴۰
سلام
درواقع سجده دوم یاد قیامت است
سلام آقا ما شنیدیم که پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم قبل از خلقت دنیا زمانی داشتند نماز میخواندن سجده اول را که رفتن که فرمان خداوند بود و وقتی سر از سجده برداشتن و اعظمت عرش خداوند متعال رودیددن ناخداگاه دوباره به سجده رفتن.و خداوند هم قبول کرد. ایا این مطلب درست است؟
بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج۷۹، ص: ۲۷۳
ِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ اسْجُدْ لِرَبِّكَ فَخَرَّ سَاجِداً فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ اسْتَوِ جَالِساً يَا مُحَمَّدُ فَفَعَلَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ أَوَّلِ السَّجْدَةِ تَجَلَّى لَهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَخَرَّ سَاجِداً مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ لَا لِأَمْرٍ أَمَرَهُ رَبَّهُ فَجَرَى ذَلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ
ظاهرا از این روایت همان مطلب شما استفاده می شود موفق باشید