امام صادق عليه السلام :
لَا تَطْلُبُوا مِنَ الدُّنْيَا أَرْبَعَةً فَإِنَّكَ لَا تَجِدُهَا وَ أَنْتَ لَا بُدَّ لَكَ مِنْهَا عَالِماً يَسْتَعْمِلُ عِلْمَهُ فَتَبْقَى بِلَا عَالِمٍ وَ عَمَلًا بِغَيْرِ رِيَاءٍ فَتَبْقَى بِلَا عَمَلٍ وَ طَعَاماً بِلَا شُبْهَةٍ فَتَبْقَى بِلَا طَعَامٍ وَ صَدِيقاً بِلَا عَيْبٍ فَتَبْقَى بِلَا صَدِيقٍ.
در دنيا جوياى چهار چيز مباشید كه آنها را نخواهىد يافت، با این كه به آنها نيازمندید:
(۱-)عالمى كه علم خود را به كار بندد (و به آن عمل کند و چون چنین عالمانی را نمی یابی)، پس بدون عالم مى مانی! (با این که انسان نیازمند به فرد آگاه و دانشمند است)
(۲- در خودت)عملى بدون ریا ( و خالص نمی یابی) كه در اين صورت، بدون عمل مى مانى؛(در حالی که انسان نیازمند به اعمالی است که باعث نجات او بشود)
(۳-)غذايى دور از شبهه، (نمی یابی که اگر از تمام غذاها اجتناب کنی) بى غذا مى مانى؛ (با این که آدمی بدون غذا زنده نمی ماند)
(۴-) و دوستى بى عيب،(و چون چنین دوستانی پیدا نمی کنی طبیعتا) دوستی برایت نمی ماند( در حالی که آدمی نیازمند به دوستانی هست که با آنها معاشرت داشته بادشد!)
جامع الأخبار(شعيري)، ص: ۱۸۱
