با نور تو زمین شرف آسمان گرفت!

قرآن گشودم آیه ی محشر بیاورم
می خواستم که سوره ی کوثر بیاورم
من کیستم ز فاطمه سر در بیاورم
باید کسی شبیه پیمبر بیاورم

هنگام وصفت عقل مرا ترک می کند
معراج رفته شأن تو را درک می کند

با نور تو زمین شرف آسمان گرفت
چل روز مصطفی ثمری بی کران گرفت
پا بر زمین گذاشتی و خاک جان گرفت
تا آمدم بگویم زهرا زبان گرفت

گفتم که رخصتی بده بهتر بخوانمت
مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت

مادر سلام ، گوشه ی چشمی به ما کنید
مادر سلام ، درد مرا هم دواکنید
با این امید در زده ام تا که وا کنید
لطفی به این اسیر یتیم گدا کنید

حالا اگر چه چادر تو وصله دار هست
من سائلم همیشه برایم انار هست

یا آیه آیه آیه ی خود ” هل اتی ” کنی
یا از کرم لباس عروسی عطا کنی
چادر امانتی بدهی تا چها کنی
یک قوم را به نور خدا آشنا کنی

دنیا تو را نخواست که این قدر زشت شد
خاکی که زیر پای تو آمد بهشت شد

دنیا تمام ظلمت و تو ماورای نور
با تو کم است فاصله تا انتهای نور
همسایه ات اگر که شده آشنای نور
این بوده است از برکات دعای نور

در آسمان نور چه بدری ، شبیه توست
در سال یک شب است که قدری شبیه توست

در خانه عطر سیب تو از بس جمیل بود
یادآور بهشت خدای جلیل بود
سرچشمه ی وضوی تو از سلسبیل بود
جاروی خانه ی تو پر جبرئیل بود

دنیا به پای مهر تو از شرم آب شد
آبی که گشت مهریه ی تو گلاب شد

آن که تو را به جمله ی ” لولاک ” می شناخت
درک تو را فراتر از ادراک می شناخت
پرواز را چه کس به جز افلاک می شناخت
بانوی آب را پدر خاک می شناخت

نام پدر همیشه به دنبال مادر است
خیر العمل محبت زهرا و حیدر است

@matalebe_nab_dar_menbar

دیدگاه‌ خود را بنویسید

آیا می خواهید از آخرین مطالب با خبر شوید؟ ... خیر بله