تا او نیاید، عالَم چنین است…!

تا روی ماهِ يارِ ما در اِستتار است
عالَم گرفتارِ غم و رنج و فشار است

تاريک، آفاقِ جهان ز آشوب و شرّ است
پر از فِتَن، هر بوم و هر شهر و ديار است

فقر و فساد و معصيت، اندر رواج است
جهل و ملاهی چون مناهی، افتخار است

خُنياگران و مُطربان در کوی و برزن
آوازِ ساز و تارشان در انتشار است

اهلِ معاصی اندر اين دنيا عزيزند
مردِ خدا و دين و تقوا، خوار و زار است

زن‌ها گشاده‌رو به بازار و خيابان
ترکِ عفاف و عصمت، آنها را شعار است

تا او نيايد، تا او نيايد،
عالم چنين است، عالم چنين است،
در فتنه ‌و شرّ،
دائم ‌‌قرين‌ است، ‌دائم قرين ‌است.

📚 در آرزوی وصال (آیت‌الله‌صافی‌گلپایگانی)

🍂 «اللّهمّ عجّل في فرج
مولانا صاحب الزّمان.»

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

آیا می خواهید از آخرین مطالب با خبر شوید؟ ... خیر بله