طائفه خطابیة!

خطابیه طائفه‌ای هستند که تأویلات آیات را گرفتند و ظواهر آیات را کنار گذاشتند و اباحه‌ای شدند، یعنی هر عملی را مباح دانستند.

مثلا می‌گفتند مراد از صلاة، امیرالمؤمنین سلام الله علیه است و مراد از فحشاء و منکر، عمر و ابوبکر و امثال ذلک می‌باشد.

اگر امیرالمؤمنین را شناختی و دوست داشتی و ابوبکر و عمر را نیز شناختی و بیزاری جستی، دیگر تکلیف نداری، مراد از اقامه صلاة همین است، نه عمل خارجی رکوع و سجود کردن.

امام سلام الله علیه این چنین طائفه‌ای را لعن فرمودند.

«روزنه‌ای به عبودیت فقیهانه» خاطراتی از عالم ربانی مرحوم حاج شیخ ذبیح الله قوچانی 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *