با آل علی (ع) هرکه درافتاد، وَرافتاد!
دیشب به سرَم باز هوای دِگَر افتاد
در خواب مرا سوی خراسان گُذر افتاد
چشمم به ضریح شه والا گهر افتاد
این شعرهمان لحظه مرا در نظر افتاد
با آل علی ع هرکه در افتاد، وَرافتاد
این قبر غریبُ الغُربا ← ادامه
دیشب به سرَم باز هوای دِگَر افتاد
در خواب مرا سوی خراسان گُذر افتاد
چشمم به ضریح شه والا گهر افتاد
این شعرهمان لحظه مرا در نظر افتاد
با آل علی ع هرکه در افتاد، وَرافتاد
این قبر غریبُ الغُربا ← ادامه
ملکا ذکر تو گویم ، که تو پاکی و خدایی
نروم جز به همان ره ، که تو ام راهنمایی
بری از رنج و گدازی ، بری از درد و نیازی
بری از بیم و امیدی ، بری از چون ← ادامه
السلام علیک ایها العزیز!
لطف اگر لطف تو شد دست گدا خوبتر است
سر این سفره زمینگیری ما خوبتر است
آخرِ، سر به هوا بودن اگر لطف شماست
هر چه نوکر بشود سر به هوا خوبتراست
هم خجالت زدهام هم ← ادامه
السلام علیک ایها المنصور
صحبت روى تو را هر دم شنیدن تا بکى
در دلم نقش جمال تو کشیدن تا بکى؟
اى چراغ زندگى روشن نما قلب مرا
بى تو در تاریکى دنیا نشستن تا بکى؟
تو کریمىّ و منم ← ادامه
السلام علیک یا بقیة الله
دیده در حسرت دیدار شما مانده هنوز
به تمنای نگاهت دل ما مانده هنوز
بوسه یک روز به خاک قدمت خواهم زد
لب به امید همان بوسه به پا مانده هنوز
فقرا پیش کریمان که ← ادامه
السلام علیک یا صاحب الزمان
من که در پیچ و خم جاده ی دنیا ماندم
دردم این است چرا این همه تنها ماندم؟!
یک نفر نیست به داد منِ تنها برسد؟
در پی «راه بلد» در دل صحرا ماندم
حلّ ← ادامه