اشعار

بگذار کمی عرض ارادت بنویسم                      

هزاران سال نوری قبلِ خلقت خلق شد زهرا
هزاران سال قبل از مریم و آسیه و حوّا
نفهمیدیم انسان است یا انسیة الحورا
علی شد “باءِ” بسم اللهُ و زهرا “نونِ” اعطینا

خدا روز ازل دار و ندارش را به ← ادامه

قرآن گشودم آیه ی محشر بیاورم
می خواستم که سوره ی کوثر بیاورم
من کیستم ز فاطمه سر در بیاورم
باید کسی شبیه پیمبر بیاورم

هنگام وصفت عقل مرا ترک می کند
معراج رفته شأن تو را درک می کند← ادامه

❣️فاطمه باغ گلاب است خدامي داند
🎊فاطمه گوهرناب است خدامي داند

❣️فاطمه واژه زيباست،تعجب نكنيد
🎊كرم فاطمه درياست،تعجب نكنيد

❣️فاطمه دخترطاهاست بگويازهرا
🎊فاطمه روح تولاست بگو يازهرا
‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌
❣️ما زنده به لطف و رحمت زهرائیم
🎊مامور برای ← ادامه

ما کز شررِ هجر تو بدتر ز کویریم…
بگذار ببینیم رُخَت را و بمیریم

هر کس به طریقی دل ما را به غم، آلود
از غیر تو و دولت تو از همه سیریم

سر تا به قدم، آینه‌ی فاطمه هستی← ادامه

لال است آن‌زبان که نگوید ثنای‌تو
کور است دیده‌ای‌که‌ببیند سوای‌تو

رحمت‌به‌روح”صائب”شیرین‌سخن که گفت:
«عالم پر است از تو و خالی است جای تو»

از آن‌سری،که‌پای گذاری به‌چشم ما
ای‌چشم‌جبرئیل امین! جای پای تو

هرشب،دلم‌مسافرسرداب‌سامره‌ست
همچون‌کبوتری که پرد در‌هوای تو

شب ← ادامه

امید دل چرا در جیب غم بردی سر خود را
بیا بنما به عالم روی از گل بهتر خود را

چه شبهایی که همچون شمع سوزان تا سحر کردی
نثار قبر زهرا اشک چشمان تر خود را

بیا ای یوسف ← ادامه

بیا که جان به لب آمد ز شوق دیدارت
همیشه یار دل من! خدا نگه‌دارت!

چو اشک بر سر بازار دیده پای گذار
الا که گرم‌تر از محشر است بازارت!

نشسته‌اند به راه و ستاده‌اند به صف
پیمبران الهی به ← ادامه

دلم گرفته خدایا در انتظار فرج
دو دیده ام شده دریا در انتظار فرج

هنوز می رسد از کوچه های شهر حجاز
صدای گریۀ زهرا در انتظار فرج

هنوز در همه عالم میان دشمن و دوست
علی ست بی کس ← ادامه

نور جلي می وزد از ساحت مرتضی علی
عقلِ حقیر مانده در حیرت مرتضی علی

آیه به آیه سوره ها وصل شده به سیره اش
وحیِ مجسّم است در صحبت مرتضی علی

شد وصیِ بعدِ نبی، هر که ندارد اعتقاد← ادامه

سلام یابن فاطمه، سلام یابن العسکری
امید قلب ما همه، سلام یابن العسکری

ای یوسف زهرا بیا
آواره صحرا بیا
آقا بیا آقا بیا

………

چه می شود به ما نظر، به خاطر خدا کنی
تو در قنوت نافله، برای ← ادامه

خوشا لبی که دم زد از نوای صاحب الزمان
خوشا دلی که پر شد از ولای صاحب الزمان

خوشا بحال عاشقی که هر سحر دقایقی
کند کبوتر دلش هوای صاحب الزمان

خوشا به دیده ای که تر. شود به یاد ← ادامه