اشعار

السلام علیک یا اباعبدالله (ع)❤️

هر شب جمعه که دلتنگ زیارت می شوم
میروم در گوشه ای غرق عبادت می شوم

یا سلامی میدهم از بام خانه بر حرم
چون کبوتر راهیه صحن و سرایت می شوم

با دوبال حسرتم ← ادامه

رفته بودم  سوی قبرستان شهر
هر که را دیدم سوا خوابیده بود
در کنار یکدگر  ریز و درشت
هر کسی در زیر پا خوابیده بود
خاک بر سر بود در گل هر کسی
بی غذا و بی هوا خوابیده بود← ادامه

دردا که در این موجِ بلا، حالِ دعا نیست
این درد چرا چاره‌ی بی‌دردیِ ما نیست؟!

با اجنبیان کار ندارم، خودمان را
قدری که امید است به اَلکُل، به خدا نیست!

ترس از دگری دارم و امّید به دیگر
نسبت ← ادامه

تا روی ماهِ يارِ ما در اِستتار است
عالَم گرفتارِ غم و رنج و فشار است

تاريک، آفاقِ جهان ز آشوب و شرّ است
پر از فِتَن، هر بوم و هر شهر و ديار است

فقر و فساد و معصيت، ← ادامه

خورشید آسمان بیان مرتضی علی است
جمشید دار ملک امان مرتضی علی است
اصل وجود و مایه جود و جهان جود
نور زمین و زین زمان مرتضی علی است
شاهی که در قبیله آدم نیافرید
همتای او خدای جهان مرتضی ← ادامه

شمشیر تو در غلاف تاکی؟
گیتی بتو در خلاف تاکی؟

آن خال بریز،زلف تا چند
وین نافه نهان بناف تاکی؟

اكسير نمط نهفته تا چند
سيمرغ صفت بقاف تا كي؟

اين ذلت و انكسار تا چند
واين محنت و اعتساف ← ادامه

السلام علیک ایها المنصور

گرچه هستم پست و بی مقدار تحویلم بگیر
خواهشی دارم بیا این بار تحویلم بگیر
اهل دنیا که مرا بد جور دور انداختند
من زمین خوردم، خودت ای یار تحویلم بگیر
یوسف مصری و من هم ← ادامه

غرق گنه نا امید مشو زدربار ما

السلام علیک یا بقیة الله
خواستم نزدیک تر باشم به آقایم نشد

تا بگیرم دامن لطف تو مولایم نشد
خواستم از معصیت دوری کنم، آدم شوم

بند ها را وا کنم از دست و پاهایم نشد
ندبه های جمعه را ← ادامه

اينکه خاک سيهش بالين است
اختر چرخ ادب پروين است
گر چه جز تلخي از ايام نديد
هر چه خواهي سخنش شيرين است
صاحب آنهمه گفتار امروز
سائل فاتحه ← ادامه

اثر :پروین اعتصامی شاعر معاصر

بلبلی گفت سحر با گل سرخ /کاین همه خار به گرد تو چراست
گل خوشبوی و نکویی چو تورا/همنشین بودن با خار خطاست
هر که پیوند تو جوید خوار است / هرکه نزدیک تو آید ← ادامه

السلام علیک ایها المنتقم

می خوانم از سوز جگر اقا ببخشید
از غصه شد خاکم به سر اقا ببخشید
با هیزم و اتش به قصد کشت، ابلیس
شد سوی جنت حمله ور اقا ببخشید
راه نجاتی پشت در پیدا نمی ← ادامه