مرحوم شیخ انصاری با شاگردهایش میرفت، یکمرتبه از آنها فاصله گرفت.
کنار قبری آمد، با آستینش خاکهای روی سنگ قبر را پاک کرد.
اصحاب شیخ سؤال کردند: این قبر کیست که اینگونه احترام میکنید؟
گفت: قبر کسی است که در کودکی نزد او درس میخواندم.»
( ما سمعت ممّن رأیت، ج۱، ص٤۰۱، به نقل از حاج شیخ عبدالله واعظ یزدی)
