رابعه عدویه دختر اسماعیل، کنیه اش ام الخیر و اهل بصره می باشد.
وی نورچشم عرفا و صوفیه است.
می گویند وی نخست کارهای زشت می کرده اما بعد توبه کرده و رو به تصوف آورده است.
عرفا و صوفیه کرامات بسیاری برای نقل می کنند.
از جمله گویند وقتی رابعه از بصره به قصد حج حرکت کرد کعبه معظمه از مکان خود حرکت کرد و به استقبال او آمد!
صاحب ریاض العلما فرموده است این قضیه علاوه بر این که خلاف عقل و شرع است “ثکلی” (مادر فرزند مرده)را به خنده وا می دارد.
وی در ایام سفاح در سال ۱۳۵ هجری در شام فوت کرد.
تحفة الاحباب حاج شیخ عباس قم /ص ۹۴. با اندکی تصرف در عبارات.
