مخلوقات هيچ سنخيّت و مشابهتى با خالق فيّاض ندارند؛
لذا ممكن است اين سؤال مطرح شود كه حال كه مخلوقات هيچ سنخيّتى و شباهتى با خالق فيّاض ندارند؛چگونه مى توانند تجلَّیگاه خداوندى براى آدميان بوده باشند؟
پاسخ اين سؤال روشن است؛زيرا منظور ازجلوه باغبان در درختان و گلهائى كه آنها راكاشته و باكمال دقّت آنها را رويانيده است؛ آن نيست كه هويّت باغبان هم سنخ آن درختان و گلهائى است كه آنها را كاشته و پرورانده است؛
بلكه منظورجلوه عظمتهاى علمى و اراده و آرمانها و هدف گيريهاى آن باغبان است كه بيان كننده مقدارى از صفات او مي باشد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
منبع: شرح نهج البلاغه جلد۱۹صفحه۱۷