مرحوم حاج شیخ احمد کافی: (موجود در نوار)

خدمت یکی از علمای بزرگ تهران رسیدم از ایشان خواستم مرا نصیحت کند.

جمله ای بسیار مهمی را گوشزد کرد، فرمود:

اگر راحتی دنیا و آخرت می خواهی دست به کاری که ← ادامه

پس از وفات میرزای شیرازی، آسید محمد فشارکی زیر بار مرجعیت نرفت.

ابتدا مرجعیت به آسید اسماعیل صدر و آمیرزا محمدتقی شیرازی رسید و چون میان مریدانش اختلاف شدیدی پیدا شد، آن دو بزرگوار که مُعْرِض از ریاست بودند، تصمیم ← ادامه

من حدود ۲۱ سال در درس فقه آقای داماد شرکت کردم. سه چهار سال هم در درس خارج اصول ایشان شرکت کردم. یکی دو سال هم در درس کفایه ایشان شرکت کردم که اسم سطح داشت ولی فی الواقع خارج ← ادامه

وقتی به نجف رفتم، مرحوم آقای حکیم برای دیدن تشریف آورد.

ایشان سؤالی کرد و من نخواستم دروغ بگویم.

ایشان پرسید: حقائق الأصول ما در قم جا افتاده است یا نه؟

من عرض کردم: مستمسک قوی تر از حقائق است.← ادامه

مرحوم والد (آیت الله حاج سید احمد زنجانی قدّس سرّه) از هوای مال و جاه کاملا پاک بود. در مدتی که من با ایشان بودم حس نکردم که یک قدم برای مقام بردارد و همینطور در مسائل مالی.

از ویژگیهای ← ادامه

آقای منتظری می گفت: وقت با پدرم به منزل آقای بروجردی رفتیم. من همیشه پشت سر پدرم حرکت می کردم و احترام ایشان را رعایت می کردم، منتهی پدرم چون خجالت می کشید، وقتی وارد اتاق شدیم، حاضر نشد بالای ← ادامه

اوایلی که آقای بروجردی به قم تشریف آورده بود، برای بازدید از علما به منازلشان تشریف می برد.

من جمله یک بار به منزل آقای خمینی تشریف آورد. من در آن جلسه بودم.

آقای فقیه که به حاج داداش معروف ← ادامه

سید عبدالمجید گروسى، شاگرد میرزای شیرازی بزرگ و عالم خیلى سطح بالایى بود . ایشان مشاور و منشى میرزا و خطّاط درجه یک بود. وقتى ایشان به ایران آمد، میرزا گفت: «علم و عمل به ایران منتقل شد» .

در ← ادامه

هدیه ملک سعود و پاسخ آیه الله بروجردی

قضیه ذیل در رساله الإسلام (مجله دارالتقریب در مصر که قبل از آقای بروجردی به نام رساله التقریب منتشر می شد) چاپ شده است.[۱] در آنجا نوشته اند:

«شنیدیم سعود بن عبدالعزیز ← ادامه

حاج شیخ باقر ملکى میانجى ـ که فردى متّقى و از شاگردان مرحوم میرزاى اصفهانى در مشهد بود ـ از شیخ مجتبى قزوینى قدس‏ سره و او از سید موسى زرآبادى قدس ‏سره چنین نقل مى ‏کرد:

در قزوین امام ← ادامه

نقل کرده‏ اند: وقتى میرزاى شیرازى در سال ۱۲۸۷به مکّه مشرّف مى ‏شوند، شریف مکّه مایل مى‏ شود که وقتى براى میرزا مشخّص شود تا با وى ملاقات کند. واسطه‏ اى را پیش میرزا مى ‏فرستد که الآن وقت مناسبى ← ادامه