اتقوا فراسة المؤمن فإنه ینظر بنور الله! مؤمن ینظر بنور الله، اصلا از راه رفتنت پى مى‌برد تو چكاره‌اى، حواستان جمع باشد، درس بخوانید، ملا بشوید، چیز بفهمید عموجان! زحمت بكشید!
او اهل تجربه است، یك عمر توى مدرسه بوده، ← ادامه
شب هفدهم ماه رمضان شب بسیار مبارکی است.
در آن شب لشگر حضرت رسول(ص) با لشکر کفار قریش ملاقات کردند در بدر و در روزش جنگ بدر واقع شد و حق تعالی لشگر آن حضرت را بر مشرکین ظفر داد ← ادامه
👈حضرت آدم”گناه کرد
🔑کلیدش :
“رَبّنَا ظلمناأنفسنا وَإِنْ لَمْ تغفر لنا وَتَرْحَمنَا لَنَكُونَنَّ مِنْ الْخاسرِينَ”
پس مورد عفو وبخشش قرار گرفت.
👈حضرت”نوح”بین دشمنانش گیر افتاده بود،
🔑کلیدش:
“رب اني مغلوب فانتصر”
پس گشایش الهی نصیبش شد و با کشتیش نجات ← ادامه
شخصی سیبی برداشت و گفت من با اين سيب آبروى امام صادق(ع) را می ريزم. گفتند: چه كار می کنى؟ گفت: من می گويم اى امام صادق! این رزق من هست يا نه؟ اگر گفت رزقت هست، لگد می کنم. ← ادامه
از آقا امام مجتبیٰ صلوات اللّه و سلامه علیه پيرامون بُخل سؤال شد؛
حضرت در پاسخ فرمودند:
معنای آن چنين است که انسان آن چه را به ديگری کمک و انفاق کند، فکر نمايد که از دست داده و تلف ← ادامه
امیر المؤمنین علیه السلام:
تُعْرَفُ حَمَاقَةُ الرَّجُلِ فِي ثَلَاثٍ: فِي كَلَامِهِ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ وَ جَوَابِهِ عَمَّا لَا يُسْأَلُ عَنْهُ وَ تَهَوُّرِهِ فِي الْأُمُور.
سه چیز نشانه حماقت آدمی است:
سخن بی فایده بر زبان آوردن.
و پاسخ دادن به ← ادامه
آقای خرسندی:
استاد گرامی وعزیز مان عالم ربانی مرحوم آیت الله حاج شیخ ذبیح الله قوچانی رحمةالله علیه می‌فرمودند:
یا خادم الجسم کم تسعی لخدمته
و انما انت بالروح لا بالجسم انسان
باز می فرمودند:
حیف نباشد که تو با ← ادامه
«میخ مركب را به گل زن، نى به دل» تعبیر خوبی است! انسان مركبى سوار بشود مى‌خواهد مسافرت كند یك جایى، این مركب مركب سوارى است، این بدن مركب روح است، خداوند تبارك و تعالى تركیب كرده روح را با ← ادامه
این مطلب از مسلمات است كه تا تقوا نباشد، تا قلب پاك نباشد تا تسلیم نباشد –لا یمسّه إلا المطهّرون، و لا یطهرالله قلب عبد حتى یسلّم لنا- آن علم الهی نصیبش نخواهد شد! همه صحبتهاى ما در این ← ادامه
فیض کاشانی (داماد ملاصدرا):
نه متکلمم، و نه متفلّسف، و نه متصوّفم، و نه متکلّف، بلکه مقلّد قرآن و حدیث و تابع اهل بیت آن سرور.
از سخنان حیرت افزای طوایف اربع ملول [بیزار] و بر کرانه [بر کنار] و ← ادامه
هر شب به دل غمزده، غوغای تو دارم
نقشی به دل از قامت رعنای تو دارم
غائب ز نظر باشی و در قلب هویدا
از دیده دل، دیده به بالای تو دارم
نادیده مجسّم شده‌ای در بر چشمم
آن سان ← ادامه
بر ماه شب نیمه ی این میکده سوگند
مثل تو ندیده است کسی کودک دلبند
خورده دلم از صبح همان روز نخستین
با مهر تو‌ای دست گل فاطمه پیوند
در لطف و ← ادامه
