طلبه ای از ابو القیافه ای پرسید این شعر الفیّه ابن مالک را برای من معنا کن!

بذا لمفرد مذکر اشر                   بذی و ذه تی تا علی الانثی اقتصر

گفت: بذا که یعنی بذا!  لمفرد یعنی یکی بذا! مذکر هم ← ادامه

فردی نماز نمی‌خواند ، به او گفتند: چرا نماز نمی‌خوانی؟

جواب داد: مگر قرآن نمی‌خوانید؟ قرآن می‌فرماید: “لا تقرَبو الصَّلاة” نزدیک نماز نشوید!

گفتند: این قسمت اول آیه است چرا دنباله اش را- که چنین است نمی خوانی: “لا تقرَبوا ← ادامه

«آن سال‌های اوّلی بود که به قم رفته بودیم. هنوز آقای بروجردی نیامده بودند، و آقای حجّت و آقای صدر و آقای خوانساری بودند. آن‌ها مرجع خیلی تامّ و کامل نبودند و شهریّه‌‏ای هم که می‌دادند شهریّهٔ کمی بود. قهراً ← ادامه

در ستایش کرسی!

🔹 اشعار زیر را به شیخ محمّدرضا نجفی مسجدشاهی نسبت داده‌اند (https://t.me/adabvahekmat/4441)؛ آن‌گاه که برای نخستین‌بار با بخاری نفتی مواجه شد و آن را نپسندید و همان کرسی را ترجیح داد و گفت:

🔸 من قديم الدّهر ← ادامه

 یکی از ویژگی‌های امام علی (علیه‌السّلام) این بود که کراراً به مردم فرمود: سلونی قبل ان تفقدونی؛ 

“قبل از آن‌که مرا از دست بدهید، هرچه می‌خواهید از من بپرسید”.
چنین سخنی مخصوص آن حضرت و امامان معصوم (علیهم‌السّلام) است، و ← ادامه

🔹 «وقتی مرحوم والد – آیت‌الل‍ه‌العظمی گلپایگانی (ره) – در مسجد حسین‌آباد بازار قم نماز جماعت می‌خواندند، یک شخص وسواسی در نماز جماعت شرکت می‌کرد. او از ابتدای تکبیرة الإحرام نماز، شروع می‌کرد به ال ال گفتن، تا وقتی‌که آقا ← ادامه

«بعد از آقا شیخ علی زاهد قمی، آیت‌الل‍ه‌العظمی سیّد محمود شاهرودی (ره) در مسجد هندی نماز اقامه می‌کرد‌ند.

🔸 یک‌بار در ایّام شادی و سرور اهل بیت – علیهم السّلام -، عدّه‌ای تابوتی درست کردند و به عنوان این‌که تابوت ← ادامه

حدود سال ۷۲ شمسی که تازه به شهر قم برای ادامه تحصیل وارد شده بودم از نظر معیشتی دچار مشکل شدم به طوری که حتی برای مواد ضروری زندگی پولی در بساط نداشتم از طرفی هم زمینه قرض کردن از ← ادامه

رأيت الناس قد مالوا إلى من عنده مالُ

ومن لا عنده مالُ فعنه الناس قد مالوا

رأيت الناس قد ذهبوا إلى من عنده ذهبُ

ومن لا عنده ذهبُ فعنه الناس قد ذهبوا

رأيت الناس منفضة إلى من عنده فضة

ومن ← ادامه

مسعودی در مروج الذهب در باره حضرت امام رضا علیه السلام تعبیر جسارت آمیزی دارد که کاشف از خبث سریره اوست.

او نوشته است: «و قبض علی بن موسی الرضا بطوس لعنب أکله و أکثر منه».[۱]

https://zanjani.ir 

در میان کتابهای مقتل، مقتل ابی مخنف قابل اعتناست. اصل خیلی از روضه‌ها در این مقتل است. ابو مخنف شاگرد حضرت امام صادق ع بود.

در تاریخ طبری در قسمت تاریخ کربلا عمده مطالب از این مقتل نقل شده است.← ادامه

کتاب «النقض»[۱]

در قرن ششم شخصی- که ادّعا می‌کند من بیست و پنج سال شیعه بودم و به فضاحت شیعه پی بردم و سنّی شدم – کتابی در رد شیعه نوشت به نام «بعض فضائح الروافض»[۲] و چون ← ادامه