مرحوم حاج شیخ ذبیح الله قوچانی ره

آقاجان با مردم به گونه‌ای برخورد می‌كرد كه اكثرا او را دوست داشتند.

با هر كسی به زبان خود او و به اندازه فهم و درك او صحبت می‌كرد و همین جهت مجلس او را جذاب كرده بود!

“روزنه‌ای

رسم آقاجان براین بود که در حوض وضو بگیرد.

حتی در زمستانهای بسیار سرد آن زمان قوچان و فاروج سحر که از خواب بیدار می‌شد، یخهای حوض را می‌شكست و وضو می‌گرفت! 

“روزنه‌ای به عبودیت فقیهانه” خاطراتی از

آشیخ مهدی ابراهیمی نژاد:

 می فرمودند: قرآن زیاد بخوانید، جوری که ملکه شود و فوائد زیادی دارد.

در روایات چرا این قدر به خواندن قرآن اهمیت داده شده است؟

یکی از فوائدش این است که اگر در جایی آیه‌ای بدون ← ادامه

آسید محسن موسوی:

وقتی نماز شب می‌خواند عجیب اشک می‌ریخت.

معمولا در نماز وتر و دعای نماز وتر و گاهی هم سجده بعد از نماز گریه‌شان بیشتر بود.

بلند بلند گریه می‌کردند اما به حدی که صدایشان به بیرون اتاق ← ادامه

مرحوم شیخ علی اصغر فخرایی:

در منزل آشیخ محمود -در چهارراه ابو طالب- روضه حضرت زهرا سلام الله علیها را خواندم.

ایشان به شدت منقلب شد، با این که بی صدا گریه می‌کرد ولی تا مدت طولانی شانه‌هایشان از شدت ← ادامه

آشیخ ابوالحسن قائمی:

حاج شیخ ظاهری حلیم و ساكت داشت، اگر چه در باطن رنج و ناراحتی داشت اما آن را بروز نمی‌داد.

بسیار اتفاق می‌افتاد كه بعضی به منزل ایشان می‌آمدند و شروع به صحبت می‌كردند و گاهی تند ← ادامه

حاج آقابزرگ:

حدود سال ۲۷ یا ۲۸ شمسی بود در ماه رمضان یک روز عصر که به خانه برگشتم،

دیدم باقر یکی از دفترهای مرا پاره کرده است.

چون روزه داشتم ترسیدم عصبانی شوم، بلافاصله از خانه بیرون آمدم تا ← ادامه