همه یادداشت‌ها

سحر با باد مي گفتم حديث آرزومندي
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندي

دعاي صبح و آه شب کليد گنج مقصود است
بدين راه و روش مي رو که با دلدار پيوندي

قلم را آن زبان نبود که ← ادامه

بدن، مرکب ماست. ما سوار بر این مرکب هستیم. به این مرکب هم باید یك كمی  خوراكی داد تا سر حال بیاید و ما را بِكِشد و بِبَرَد. لذا ثلث آخر شب، بلند شوید و دست و صورت را بشویید. ← ادامه

با این ‌که ما به وجود مسعود امام زمان ارواحنافداه عقیده داریم، با این‌که او را امام حیّ غائب می ‌دانیم، ولی از ولیّ وقتمان امام زمان ارواحنافداه غافلیم و خیلی هم دوریم؛ و این غفلت، از لمّه‌ های شیطانی ← ادامه

ای فلک ای روزگار عمر جوانی میخرم
لحظه های عاشقی بر زندگانی میخرم
رفته ایامی ز دستم بس ستمها دیده ام
می دهم دار و ندارم مهربانی میخرم
شهره ی شهرم ولی سنگ صبور غصه ام
شهرتم را میدهم من ← ادامه

از زمزمه دلتنگیم از همهمه بیزاریم
نه طاقت خاموشی نه تاب سخن داریم

آوار پریشانیست رو سوی چه بگریزیم
هنگامه ی حیرانیست خود را به که بسپاریم

من راه تو را بسته تو راه مرا بسته
امید رهایی نیست وقتی ← ادامه

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری

من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری

تا نکند وفای تو در دل من تغیری

چشم نمی‌کنم به خود تا چه رسد به دیگری

خود نبود و گر ← ادامه

عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

این نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود

سالها باید چو مجنون پای در دامن کشید

تا زدامان بیابان محملی پیدا شود

وحشت تنهایی از همصحبت بد خوشترست

سر به صحرا ← ادامه