سید عبدالمجید گروسى، شاگرد میرزای شیرازی بزرگ و عالم خیلى سطح بالایى بود . ایشان مشاور و منشى میرزا و خطّاط درجه یک بود. وقتى ایشان به ایران آمد، میرزا گفت: «علم و عمل به ایران منتقل شد» .

در ← ادامه

هدیه ملک سعود و پاسخ آیه الله بروجردی

قضیه ذیل در رساله الإسلام (مجله دارالتقریب در مصر که قبل از آقای بروجردی به نام رساله التقریب منتشر می شد) چاپ شده است.[۱] در آنجا نوشته اند:

«شنیدیم سعود بن عبدالعزیز ← ادامه

حاج شیخ باقر ملکى میانجى ـ که فردى متّقى و از شاگردان مرحوم میرزاى اصفهانى در مشهد بود ـ از شیخ مجتبى قزوینى قدس‏ سره و او از سید موسى زرآبادى قدس ‏سره چنین نقل مى ‏کرد:

در قزوین امام ← ادامه

نقل کرده‏ اند: وقتى میرزاى شیرازى در سال ۱۲۸۷به مکّه مشرّف مى ‏شوند، شریف مکّه مایل مى‏ شود که وقتى براى میرزا مشخّص شود تا با وى ملاقات کند. واسطه‏ اى را پیش میرزا مى ‏فرستد که الآن وقت مناسبى ← ادامه

حاج محمود آقا کفائى ـ که شاید بزرگترین نوه مرحوم آخوند بود ـ از آشیخ احمد دشتى نقل کرد:

شبى در منزل مرحوم آخوند بودیم. خادم با یکى از مریدان مرحوم آخوند وارد آن جلسه شد و آن مرید پول ← ادامه

آقاى شیخ ابراهیم صاحب الزمانى، اهل زنجان و شیخ مقدّسى بود . وى هر روز قبل از درس مرحوم آیه الله حاج شیخ عبدالکریم قدس ‏سره روضه مختصرى مى ‏خواند و بعد از آن درس حاج شیخ شروع مى ‏شد، ← ادامه

مرحوم آشیخ مرتضى حائرى نقل مى ‏کرد:

یک وقت در حالتى بین نوم و یقظه به من گفتند: «شما امسال به مشهد بروید و خرجتان هم با آقاست» و مى‏ فرمود: من تردید داشتم که مراد از «آقا» حضرت ولىّ ← ادامه

حدس مى ‏زنم آقاى آسید ابوالحسن از نظر فهم روایت بر آقاى نائینى مقدم باشد. خود آسید ابوالحسن هم همین عقیده را داشته است. آقاى حاج فقیهى به تناسب قضیه‏ اى از آسید ابوالحسن نقل مى‏ کرد که ایشان مى‏ ← ادامه

شیخ آقا بزرگ تهرانی خیلى به ندرت مطلبى را از حفظ نقل مى‏ کند. ایشان براى نوشتن الذریعه خیلى زحمت کشید.

براى مثال، ایشان گزارش مى‏ دهد که فلان نسخه که نزد فلان شخص بوده، در پشت آن تاریخى نوشته ← ادامه

من این قضیه را از آقاى واله، از منبرى ‏هاى متّقى مشهد، شنیدم. او مى ‏گفت:

بعضى از کتاب‏فروشها با مرحوم حاج میرزا على محدّث زاده [فرزند مرحوم شیخ عباس قمی] قرار گذاشته بودند که بعضى از نواقص مفاتیح الجنان ← ادامه

مرحوم آقاى حاج شیخ عبدالکریم حائری[موسس حوزه علمیه قم] فرمودند:

معروف است که حرف مرد یکى است،

من مى‏ گویم حرف مرد دو تاست؛ زیرا مرد آن است که وقتى فهمید حرفش باطل است، روى آن پافشارى نکند و حق ← ادامه