همه یادداشت‌ها

قرآن زیاد بخوانید، جوری که ملکه شود و فوائد زیادی دارد.

در روایات چرا این قدر به خواندن قرآن اهمیت داده شده است؟

یکی از فوائدش این است که اگر در جایی آیه‌ای بدون اعراب برخورد کردی، به آسانی می‌توانی ← ادامه

چون بعضی افراد منیّت دارند، منتها خودشان نمی‌فهمند و از اعمالش انسان می‌فهمد که منیّت دارند.

(مثلا اگر منیّت در دل انسان باشد، و کسی چیزی به او بگوید –هرچند از روی خیرخواهی باشد- زود به او برمی خورد و ← ادامه

دنیا دار گرفتاری است، هر کس به قدر خودش گرفتاری دارد، اگر چه ناگوار است، اما در واقع لطف است از طرف خداوند.

مخصوصا برای عبد مؤمن گرفتاریها خیلی فایده دارد.

گاهی خداوند می‌داند که بنده مؤمنش نمی‌تواند به تکالیف ← ادامه

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ فِي الْمُصْحَفِ تُخَفِّفُ الْعَذَابَ عَنِ الْوَالِدَيْنِ وَ لَوْ كَانَا كَافِرَيْنِ. (الكافي ج‏۲، ص: ۶۱۳)

یعنی: قرائت قرآن از روی مصحف (نه از حفظ) موجب تخفیف عذاب از پدر  و مادر می ← ادامه

قضیه‌ای از  میرزا حبیب‌الله هاشمی خویى شارح نهج البلاغه:

این عالم جلیل زمانی حاکم شرع در وطن خویش بوده، در این هنگام اختلافی بین پدرش و یکی دیگر از اهالی واقع می‌شود، برای رفع اختلاف نزد ایشان می‌آیند،.

گویا ایشان ← ادامه

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ ثَلَاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ النَّاتِفُ شَيْبَهُ وَ النَّاكِحُ نَفْسَهُ وَ الْمَنْكُوحُ فِي دُبُرِهِ. (الخصال، ج‏۱، ص: ۱۰۶)← ادامه

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْري نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِباد (البقرة:۲۰۷)

فروختن نفس در راه خدا به این است که وظیفه دینی‌اش را انجام دهد و واقعا مخالفت با نفس جهاد اکبر است.

نفس اماره همان روح ← ادامه

مرحوم حاج شیخ در جلسه ای مقداری از خطبه ۶۵ نهج الباغه را که مباحث لطیفه درباره خدا شناسی دارد خواندند و آن را توضیح دادند.

اصل جملات شریفه این است:

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ تَسْبِقْ لَهُ حَالٌ حَالًا فَيَكُونَ ← ادامه

تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُم‏ نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: ۲۴۲

در این جمله تضمین عجیبی است که سید رضی رحمة الله علیه نیز به اهمیت این جمله شریفه از نظر ادبی اشاره فرموده است .

برای توضیح جمله ← ادامه

اگر جوانی اظهار علاقه به اهل علم کرد، باید با او جوری رفتار کرد، محبت و علاقه‌اش روز به روز بیشتر شود، نه این که از انسان عملی ببیند و باعث طرد شدن باشد.

انسان باید به اینها محبت کند، ← ادامه

“لَا وَحْدَةَ أَوْحَشُ مِنَ الْعُجْب‏.” نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: ۴۸۸

انسان معجب به نفس و خودپسند، چون همه‌اش خودش را می‌بیند و اعمال خودش را خوب می‌بیند، توقع دارد دیگران به او احترام کنند، لذاست که کسی با او ← ادامه