همه یادداشت‌ها

آشیخ هادی ابراهیمی نژاد:

سخنش از دل برمی‌آمد و بر دل می‌نشست.

زاهدی چون که از بی‌ارزشی دنیا سخن می‌گفت، دنیا را در چشممان ما بی‌ارزش می‌کرد.

عارفی چون او که شهد معرفت خدا و عبودیت او می‌گفت دل ما ← ادامه

آشیخ مهدی ابراهیمی نژاد:

در جلسات چیزهایی را مطرح می‌كرد كه بدرد همه افراد مجلس بخورد.

گاهی شخص خاصی را كه دارای ویژگیهای مثبتی بود مورد خطاب قرار می‌داد كه هم تشویقی برای آن شخص باشد و هم برای دیگران ← ادامه

آشیخ عبدالحسین واعظ‌ زاده:

مرحوم حاج شیخ بر اثر تهذیب نفس ، حالت تحمل و بردباری در او پیدا شده بود، هر كس به او جسارت می‌كرد، چه دور و چه نزدیك، تحمل می‌كرد و حتی نمی‌گذاشت كسی از ایشان ← ادامه

حاج باقرآقا:

یک شب خدمت آقاجان رفتم، حساب سالم بود، ده هزار تومان شده بود، این مبلغ آن زمان معتنا به بود. دستگردان کردیم. فرمود: این پول را داشته باش شاید لازمت بشود، به تدریج آن را بده!

گفتم: نه، ← ادامه

حاج باقر آقا:

بیشتر شبها خدمت ایشان می‌رفتم. آن وقت تلفن هم نداشتند. مکرر پیش می‌آمد که می‌فرمود همین امشب این پول را به فلانی برسان. آیا اهلش هستی؟!

گاهی هم آن قدر تکرار می‌کردند که من خسته می‌شدم.

بعد ← ادامه

حاج باقرآقا:

مکرر اتفاق می افتاد که خودشان پولی نداشتند، می‌پرسیدند: باقر پول داری؟ صادق پول داری؟ آقای حسابی پول داری؟

بعد پول را می‌گرفتند و یا دستور می‌دادند به مورد خاصی برسانیم.

که این موارد زیاد بود که ذکر ← ادامه