خلایق هرچه لایق!
پيامبر صلي الله عليه و آله : عُمّالُكُمْ اَعْمالُكُمْ، كَما تَـكونونَ، يُوَلّى عَلَيْكُمْ؛
كارگزاران شما [نتيجه ]اعمال شما هستند، همان گونه كه هستيد، بر شما حكومت مى شود.(شرح شهاب الاخبار، ص ۲۶۰)
پيامبر صلي الله عليه و آله
تکریم مهمان؛ اخلاق کم نظیر حاج شیخ عبدالکریم حائری!
درباره اخلاق حاج شیخ، آقای داماد به نظرم از آقای آسید محمد بهبهانی نقل کرد که در زمان مرجعیت عام آقای حاج شیخ، مرحوم بهبهانی مهمان وی شد.
وقتی مرحوم بهبهانی احتیاج به تطهیر پیدا می کند، آقای حاج شیخ
ما نوکر یک مقامیم!
شخصی وصیت کرده بود مبلغی در حدود ده هزار دینار به مرحوم آقای حاج شیخ عبدالکریم حایری[مؤسس حوزه علمیه قم] بدهند.
یکی از مریدهای مرحوم آقای نائینی به آقای حاج شیخ نامه نوشت که اجازه می دهید ما این پول
هر که باشي و زهر جا برسي!
اينکه خاک سيهش بالين است
اختر چرخ ادب پروين است
گر چه جز تلخي از ايام نديد
هر چه خواهي سخنش شيرين است
صاحب آنهمه گفتار امروز
سائل فاتحه ← ادامه
سردار کابلی اهل معنا و ریاضیدان!
من فقط یک بار سردار کابلی قدّس سرّه را در اواخر عمرش در منزل آقای بروجردی زیارت کردم.
شیخی بود با عمامه ای کوچک و خیلی نورانی. هر کس وی را می دید متوجه می شد وی اهل معناست.
پدرش
لاب بلا فصل!
این مسلّم است که آیت الله آقای حجّت قبل از وفات به طور کم نظیر متوجّه آخرت بود و باور کرده از دنیا رفت.
آقای حاج شیخ مرتضی حائری [داماد ایشان] می فرمود:
آقای حجّت قبل از وفات می خواست
آیت الله حکیم و بن باز!
مرحوم آیه الله العظمی سید محسن حکیم قدس سره که مرجع شیعیان و زعیم حوزه علمیه نجف بود، در سفری که به عربستان داشت، در جلسه ای با بن باز مفتی آن روز آن کشور (که نابینا بود) مواجه شد.← ادامه
گل بی علّت و بی عیب خداست!
اثر :پروین اعتصامی شاعر معاصر
بلبلی گفت سحر با گل سرخ /کاین همه خار به گرد تو چراست
گل خوشبوی و نکویی چو تورا/همنشین بودن با خار خطاست
هر که پیوند تو جوید خوار است / هرکه نزدیک تو آید ← ادامه
می خوانم از سوز جگر اقا ببخشید!
السلام علیک ایها المنتقم
می خوانم از سوز جگر اقا ببخشید
از غصه شد خاکم به سر اقا ببخشید
با هیزم و اتش به قصد کشت، ابلیس
شد سوی جنت حمله ور اقا ببخشید
راه نجاتی پشت در پیدا نمی ← ادامه
دو خاطره از دوران جاهلیت!
وَقَدْ جَاءَ عَنْ عُمَرَ قَوْلُهُ: أَمْرَانِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ. أَحَدُهُمَا يُبْكِينِي وَالْآخِرُ يُضْحِكُنِي.
أَمَّا الَّذِي يُبْكِينِي: فَقَدْ ذَهَبْتُ بِابْنَةٍ لِي لِوَأْدِهَا، فَكُنْتُ أَحْفِرُ لَهَا الْحُفْرَةَ وَتَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْ لِحْيَتِي، وَهِيَ لَا تَدْرِي مَاذَا أُرِيدُ لَهَا، فَإِذَا تَذَكَّرْتُ ذَلِكَ بَكَيْتُ.
وَالْأُخْرَى: كُنْتُ ← ادامه
چیزی ندارم غیرِ اشک و مهر زهرا!
السلام علیک یا عین الله الناظره!
غربت کشیده آشنایش فرق دارد
آهش، صدایش، گریه هایش فرق دارد
فهمیده هر کس ذره ای دوری چشیده
هجران زده حال و هوایش فرق دارد
گیرم که مجنون در مسیر عشق لیلا
طعنه شنید ← ادامه
هیچکس حال پریشان مرا چاره نکرد!
نظری تا به من شب زده ایمان برسد
از عنایات شما رزق فراوان برسد
هیچکس حال پریشان مرا چاره نکرد
با شما این دل آشفته به سامان برسد
“سامرایی شده‌ام راه گدایی بلدم”
سائلی آمده تا محضر سلطان برسد
کار
