روز قیامت، روز تجلّی مقامات است؛ روز بروز شهود و درجات. روزی است که هر موجودی با همان حقیقت و موقعیّت واقعی خود ظهور میکند. در این روز، دو دستگاه چشمها را خیره میکند و همه اهل محشر را به ← ادامه
گویند شیطان به خدا اشکال کرد وگفت خدایا تو که می دانستی که اگر مرا بیافرینی سرانجام نافرمانیت می کنم و بسیاری از مردم را گمراه می کنم و آتش دوزخت به واسطه وسوسه های من پر از آن مردمان ← ادامه
امام باقر علیهالسلام خطاب به جابر جُعفی:
«ای جابر! به خدا قسم در روز قیامت، او (حضرت زهرا سلاماللهعلیها) شیعیان و محبّانش را (از دیگران) جدا میکند (و از غوغای محشر و جهنّمی شدن نجات میدهد)، همچنان که پرنده، دانۀ ← ادامه
سُئِلَ علیه السلام عَنْ قَوْلِ الرَّسُولِ صلی الله علیه وآله “غَيِّرُوا الشَّيْبَ وَ لَا تَشَبَّهُوا بِالْيَهُودِ”؟ فَقَالَ علیه السلام: إِنَّمَا قَالَ ذَلِكَ وَ الدِّينُ قُلٌّ، فَأَمَّا الْآنَ وَ قَدِ اتَّسَعَ نِطَاقُهُ وَ ضَرَبَ بِجِرَانِهِ؛ فَامْرُؤٌ وَ مَا اخْتَارَ.
از ← ادامه
آیتالله شبیری زنجانی
مرحوم والد ما میگفت که میرزای شیرازی میفرمود:
به بعضیها پول میدهم دستم را بگیرند، به بعضیها پول میدهم پایم را نگیرند!
جرعهای از دریا ج۱ ص۵۱۱
نقل است که شریک بن عبدالله روزی بر مهدی عباسی وارد شد. مهدی از او تقاضای پذیرش مسئولیتی را نمود. شریک نپذیرفت.
مهدی گفت از سه کار یکی را انتخاب کن: ۱. قضاوت؛ ۲. معلم و مربی فرزندانم؛ ۳. پذیرفتن ← ادامه
در آخرین لحظات زندگانی یکی از مراجع بزرگ در کنار بستر ایشان بودم از او سئوالی کردم، در جواب من سخنی گفت که مرا آتش زد!
او مرحوم آیت الله میرزا عبد الهادی شیرازی (مدفون در مقبره خاندان شیرازی در ← ادامه
آیت الله شبیری :
ابوی ما در زنجان معتمد بود و ادارۀ مدرسۀ سید را به عهده داشت؛ پس از انتقال ایشان از زنجان به قم در اوایل، ایشان شهریه نمی گرفتند چون خانم احتجاب السلطنه وصیت کرده بود که ← ادامه
یکتا صدفِ بحر امامت و یگانه کوکب چرخ ولایت، دختر گرامی حیدر صفدر، گوهر دریای عصمت وطهارت، کوکب آسمان عفّت وخِدارت، درّ بحرِ نبوّت و ولایت، صدف دریای خلافت و وصایت، آسیه اسوت، هاجر رتبت، مریم طینت، ساره سیرت، خدیجه ← ادامه
« نوحهٔ زبان حال حضرتِ ابی عبدالله بر سرِ نعشِ علیّ اکبر در میدان
زجدائیت پسر ای پسر
شده خاکِ هردو جهان به سر
زغمت شکسته مرا کمر
نه مرا بصیرت و نه بصر
شده روز وشبم یکی
غمِ تو ← ادامه
« لطیفهٔ شریفه»
بنا بر روایتِ ملهوف و ابی مِخنَف، حضرتِ سیّدالشّهداء { علیهِ التّحیّةُ والثَّناء } خونِ گلوی علی اصغر را با کفِ دستِ خویش می گرفت و به جانبِ آسمان می انداخت و قطره ای از آن خون ← ادامه
شهی که زیور دیهیم و گاه میباشد
غلام درگه او مهر و ماه میباشد
لطیفتر ز گل است و بدیعتر ز بهار
به پیش گونهٔ او گل گیاه میباشد
پناهگاه جهانی ز دوزخ است و جحیم
علی که رحمت عالم ← ادامه
